Blog

Witte Donderdag Featured

Written by
Rate this item
(0 votes)

Witte Donderdag 2020                PG De Open Hof ~ Oud-Beijerland

viering in corona-tijd; zonder Heilig Avondmaal

 

inleidend woord

 

Vanavond gaat het over onvoorwaardelijke liefde.

Liefde die geen vragen stelt;

liefde die geen bezwaren kent

en niet omkijkt naar wat een ander ervan vindt.

 

Onvoorwaardelijke liefde durft zichzelf te geven

is breekbaar als brood.

 

Vanavond gedenken wij Jezus’ dienstbaarheid

en zijn bereidheid zichzelf te geven.

Wij gedenken hem

in het vertrouwen dat Gods licht nooit zal doven.

 

Goede God,

juist in deze avond

nu wij gedenken hoe uw Zoon het brood brak

en deelde

en zei: dit is mijn lichaam

doe dit om mij te gedenken

juist nu missen wij de gemeenschap

met elkaar.

Daarom bidden wij om uw Geest

die ons samenbindt

tot één lichaam,

uw gemeente.

Daarom bidden wij om de moed

het uit te houden

zonder elkaar te kunnen zien

zonder elkaar te kunnen vasthouden.

Houdt U ons vast.

Bewaar ons bij elkaar.

Deze avond en in de tijd die komt. Amen.

 

uit de Bijbel: Johannes 13: 1-15; Matteus 26: 26-29

 

woord van overweging

 

Wat ben ik in deze dagen blij met alle social media, met onze digitale middelen. Ze vormen een venster naar buiten. Opa’s en oma’s krijgen foto’s via de app en iemand vertelde dat zij de kleinkinderen voorlas via Facetime. We merken dat de groep op Facebook groeit en dat zelfs mensen die sceptisch waren op deze manier verbinding zoeken.

En ook op niet digitale manieren zoeken we manieren om ons met anderen te verbinden: een boodschap met stoepkrijt voor de deur, hand tegen hand met het raam er tussen. De virtuele werkelijkheid is onze werkelijkheid geworden. We connecten op allerlei manieren, maar niet fysiek.

 

Natuurlijk, het weegt niet op tegen een echte kus, een echte knuffel. En het liefst zouden we iemand willen vastpakken om te troosten of getroost te worden. Maar stel je voor dat we al deze middelen niet hadden. Die virtuele verbondenheid vult een leemte in ons; het geeft ons vreugde, troost ons, verbindt ons.

 

De kerk is dicht. De gemeente is onzichtbaar voor elkaar. Dat doet pijn. We missen elkaar meer dan we kunnen zeggen. De schaal op de tafel is leeg. Er is geen brood, om aan elkaar door te geven De kring door de kerk heen, een moment waar velen naar uitkijken omdat ze juist dán de verbondenheid met voelen, is er niet. Maar het is niet zo dat dan ook de verbondenheid met Christus er dan niet is. Want alles wat er mee komt in het vieren van het avondmaal, verzoening, vergeving, Gods onmetelijke goedheid, dat is er altijd. Dit is altijd voor het grijpen. Ook als wij niet fysiek brood en wijn delen, dan mogen wij onze handen nog openen om te ontvangen.

 

Paulus zegt tegen zijn gemeente: júllie zijn het lichaam van Christus. Goed beschouwd een virtueel lichaam. Een lichaam dat tot leven komt en zichtbaar wordt waar mensen verbonden zijn. En we leren van deze tijd dat die verbinding niet altijd écht hoeft te zijn; niet lichamelijk. Ook virtueel voelen we ons dichtbij elkaar.

Wíj zijn het lichaam van Christus. Een lichaam dat nu gebrokenheid ervaart; in het alleen-zijn, in alles wat níet kan en mag, in de stress, in het verdriet om het gescheiden zijn, in ziekte en zelfs dood.

Ga zorgvuldig om met dat lichaam, zegt Paulus. Want alle lichaamsdelen zijn van elkaar afhankelijk; we hebben elkaar nodig. Ga respectvol om met die lichaamsdelen die het zwakst zijn; en voel de pijn mee, want één lid lijdt, lijden alle anderen mee. En wanneer één lichaamsdeel met respect behandeld wordt, delen alle anderen in de vreugde. Dat virtuele lichaam van Christus, dat lijdt en meelijdt, dat vreugde deelt en vragen, dat zijn wij.

 

De schaal is leeg. We drinken niet uit de beker. Toch weten we Christus dichtbij.

Hij is aanwezig in alle vriendelijkheid en dienstbaarheid; hij is in de opofferingsgezindheid van hen die zorgen en hulpverlenen; hij is in de lijdende naaste. Hij is erbij. En we gedenken hem in het vertrouwen dat het goed komt. Want het licht van Pasen gaat ook op over deze tijd.

 

gedicht Jaap Zijlstra

 

U hebt uw handen vuil gemaakt

aan onze voeten,

wij overwegen nog

of wij wel samen aan één tafel zullen gaan.

 

Breng ons te binnen

het gebroken brood,

het geheim van het graan,

het geeft zich aan de aarde,

sterft,

breekt uit in leven.

 

En laat ons niet ontgaan

de klare wijn

van uw woorden,

maak ons tot ranken

aan U, wijnstok van liefde.

 

Wij zijn maar vluchtige mensen,

laat ons weer wonen

onder één dak,

breng ons weer thuis bij U aan tafel.

 

voorbeden

 

God

wij bidden U

dat in alle onrust en onzekerheid van deze tijd

mensen houvast mogen vinden

bij elkaar

bij U.

Zegen die mensen

die voor ons zijn als Jezus

omdat zij klaar staan voor anderen,

omdat liefde hun weg is.

 

Wij bidden U

dat in alle gebrokenheid van deze wereld

wij als kerken

één mogen zijn in onze boodschap van hoop.

Zegen de mensen die op zoek gaan

naar hun bron van hoop en troost.

 

Wij bidden U

om moed en kracht

voor al uw mensen

voor gezinnen

voor jonge en oude mensen’

voor mensen thuis en op de werkvloer

om het vol te houden

met wat er op ons afkomt.

 

Wij bidden U

dat wij deze tijd gebruiken

om in onszelf te ontdekken

wat voor soort mensen wij willen zijn.

Roep ons op om te blijven doen

wat uw Zoon ons heeft voorgedaan

en zegen wat in ons groeit aan saamhorigheid en zachtheid.

 

God,

wij bidden U

dat wij elkaar snel in uw huis mogen weerzien

en dat wij de vreugde mogen proeven

van brood en wijn.

Wil ons tot die tijd bewaren in uw hand. In Jezus’ naam. Amen.

Read 466 times

Related items

More in this category: « Hosanna Goede Vrijdag »