Blog

sneeuw

het sneeuwt

Wat een welkome onderbreking gaf de sneeuw. Het was wel even schakelen om de dienst van vorige week in te vullen en de gladheid speelt ons parten, maar wat ziet de witte wereld er zacht en licht uit. Er is volop gewandeld en er zijn heel veel mooie foto’s geschoten. In het park krioelde het van de kinderen; evenzo op de ijsbaan. We snakken naar deze lichtheid. In de Bijbel komen we de sneeuw ook tegen. Spreekwoordelijk in ‘wit als sneeuw’, maar ook als een teken van Gods grootheid. ‘Hij beveelt de sneeuw: “Val op de aarde,” en ‘Uit Gods adem vormt zich ijs en de uitgestrektheid van de zee bevriest.’ Dat staat in Job 37. De Psalmdichter (148) roept alles wat God geschapen heeft op om de Heer te loven, want de Schepper heeft staat boven wat hij geschapen heeft. ‘Loof de Heer… vuur en hagel, sneeuw en rook… zijn luister gaat aarde en hemel te boven.’

De sneeuw, hoe lastig soms, vertelt ons ook van een God die trouw blijft aan zijn schepping. En die, als wij hem ontrouw zijn, ons vergeeft en ons als een onbeschreven blad, witter dan sneeuw, opnieuw laat beginnen. Dat laatste lezen we in Psalm 51. Over het hoopgevende van sneeuw vond ik onderstaande gedicht.

 

Winter. Je ziet weer de bomen

door het bos, en dit licht

is geen licht maar inzicht:

er is niets nieuws

zonder de zon.

En toch is ook de nacht niet

Uitzichtloos, zo lang er sneeuw ligt

Is het nooit volledig duister, nee,

Er is de klaarte van een soort geloof

Dat het nooit helemaal donker wordt.

Zo lang er sneeuw is, is er hoop.

(Herman de Coninck)

14 februari 2021