Blog

stemmen

 

stemmen

Ik dacht na over stemmen. We mochten immers naar de stembus. Het werd de stemmer niet makkelijk gemaakt. Hoewel ik de debatten en optredens van politici heb gemeden, kwam er af en toe toch wat overwaaien van alle gedoe. Vind je weg maar eens in die wirwar van partijen en zeef de goede woorden maar eens uit alle lawaai. Op de autoradio werd gevraagd welk lied erbij paste. Iemand opperde dat het meerstemmig moest zijn. A capella liefst. Ik weet niet meer wat het geworden is want ik had mijn bestemming bereikt. Maar meerstemmig is het politieke landschap zeker, net als onze samenleving. Als het maar lukt om met elkaar op toon te blijven en in harmonie te leven.

 

Nadenkend over stemmen schiet mij een versregel te binnen. Heeft u dat ook wel eens? Ik dacht ineens ‘Nooit hoorden wij andere stemmen dan de onze..’ omdat het er zo op aan lijkt te komen om juist te kiezen en om trouw te blijven aan wat goed is en rechtvaardig. Ik zocht de rest van het lied er maar eens bij. De context wil nog wel eens helpen. Het lied van Huub Oosterhuis is niet mild over de mens – goddeloos- en tegelijkertijd wordt alles van ons verwacht. Op een merkwaardige manier vond ik het troostend, vanwege dat net over de afgrond. Het heet ‘lied van alle dagen’: Nooit hoorden wij andere stemmen dan de onze. Nooit waren er handen die doen wat handen niet kunnen, nooit andere goddelozer mensen dan wij. Maar er was daglicht, alle dagen, wat ook gebeurde, alsof wij liepen over een onzichtbaar weefsel, boven de afgrond gespannen, dat niet scheurde. Nooit werd iemand weggetild uit de tijd. Maar soms even wordt lijden opgeschort of dragen mensen het samen, zo zouden wij moeten leven. Daags na de verkiezingen bekijk ik de eerste prognoses. Moet ik mij zorgen maken? Misschien geldt ná de verkiezingen nog wel meer dat er geen andere stemmen zijn dan de onze. Die moeten we dan ook maar laten horen. 

21 maart 2021