Blog
Print this page

Deze wereld omgekeerd Featured

Written by
Rate this item
(0 votes)

 

uit de Bijbel: Ester 5:1 - 6:11

 

lied: De wijze woorden, NL 1001 cantorij 1, allen 2 en 3

 

Gods woord wil deze wereld omgekeerd

‘Gods woord wil deze wereld omgekeerd’. (Nieuw Liedboek 1001) De melodie is prachtig maar ik vind het een moeilijk lied. Dat lachen zullen zij die wenen….. kun je dat zingen als je net een waardeloze diagnose hebt gekregen of als je je lief mist?

Dat honger en dorst zijn verdwenen en mensen veilig wonen…. kunnen we dat zingen in de wereld van vandaag? En dat de onvruchtbare vruchtbaar zal zijn, kinderen zal baren? Wat zou ik dat graag vertellen als blijde boodschap aan hen die nooit vader of moeder zullen worden, geen grootouders zullen worden. De wereld omgekeerd? Wanneer dan? Hoe dan? Ik kan de verzuchting van Gerard Reve goed begrijpen: ‘Gij weet waarom het is, ik niet. Dat koninkrijk van U, weet U wel, wordt dat nog wat?’ (Graf te Blauwhuis, Gerard Reve, in: Nader tot U) Was het maar vast zo, dat we leefden in een wereld omgekeerd.

 

geduld

Het uitgesmeerd lezen van het boek Ester vraagt om ons geduld. We leggen onszelf de discipline op om niet vooruit te hollen naar het happy end. En zeker vandaag hebben we een hoop geduld nodig. Waarom zegt Ester niet meteen wat ze op haar hart heeft? Waarom niet één maar twee etentjes? Het is een traag verhaal. En misschien is dat maar goed. Wij zijn mensen van een snelle wereld. Informatie gaat snel. Bestellingen zijn snel bezorgd. De meeste problemen kunnen snel en doeltreffend worden verholpen. Daar zijn we aan gewend geraakt en als iets niet snel wordt geregeld worden we ongeduldig. Het past niet meer zo goed bij onze beleving van de tijd dat je ook wel eens geduld moet opbrengen; dat geloven ook te maken heeft met de lange adem. Het staat bijna haaks op onze manier van leven dat we ook moeten wachten, verwachten. En dat daarbij hoort dat je lijdt wat je overkomt, of meelijdt met wat een ander overkomt. Want niet alles is maar zo gerepareerd.

Rollen worden niet zomaar omgedraaid. Dus moeten we moedig zijn, als het om onszelf gaat. En trouw, als het gaat om die ander. En solidair als het gaat om de wereld waarin je leeft. Het trage verhaal van vandaag helpt ons in onszelf te onderzoeken hoe onverschillig we zijn geworden over de wereld waarin we leven. Het helpt ons ons cynisme boven tafel te krijgen en onze mismoedigheid. Maar boven alles wijst het ons op ons geduld. Het vraagt aan ons of ons geloof ook een lange adem kent en bestand is tegen de lange duur. Het vraagt ons of wij overeind blijven.

 

flee or fight

Maar wat kun je doen om staande te blijven in de wereld van vandaag. Om het hoofd te bieden aan wat ons overvalt, plaagt, pijnigt? Wat doen de Joden in het verhaal van Ester? De datum van het vernietigingsplan van Haman komt langzaam maar zeker dichterbij. Wat te doen? Vluchten? Waarheen dan? Vluchten kan niet meer, ‘k zou niet weten hoe…… ‘k zou niet weten waar naar toe…’  (Annie M.G. Schmidt) Is vluchten überhaupt een goede strategie om overeind te blijven? Je kop in het zand steken en wachten tot het over gaat? Helpt het om uitvluchten te bedenken waarom iets geen zin heeft of waarom jij niets hoeft te doen?

Ester vlucht niet maar dóet iets. Het volk staat achter haar en vast en bidt. Door te vasten en te bidden werd ook het onheil van Ninevé afgewend (zie Jona) maar zou het nu ook zin hebben? Heeft het zin om te bidden en te vasten als er een ramp op je afkomt. Heeft het zin om God te vragen: waarom doet u niets? Waar bent U toch? Of moeten we wachten tot de vraag andersom wordt gesteld: waarom doe jij niets? Waar ben jij?

Of zoals Buber het zei: ‘Als iemand je om hulp vraagt, benader hem dan niet met vrome woorden en zeg niet: Heb vertrouwen en breng je zorgen bij God. Handel in plaats daarvan alsof er geen God is, alsof er maar één persoon in de wereld is die kan helpen, alleen jijzelf.’ Leef alsof er geen God is. Alleen jij.

Op de derde dag trekt Ester daarom iets moois aan. En gaat ze naar de koning. Er moet iets gebeuren en zij lijkt daarvoor de aangewezen persoon. Want toevallig heeft zij als enige Jodin toegang tot de koning. Ze gaat op de derde dag. Dat is de Bijbelse manier van vertellen dat God niet ver weg kan zijn.

 

toeval

In dit verhaal is een grote rol weggelegd voor het toeval. Toevallig woont Ester in het paleis. Toevallig kan de koning niet slapen en leest hij hoe Mordechai een moordaanslag op zijn leven heeft weten te voorkomen. En toevallig sluipt Haman die nacht door de paleistuin om een paal neer te zetten voor Mordechai. Dat is misschien niet zo toevallig want hij is bezig met wat het daglicht niet verdragen kan. Maar dat terzijde.. Hoe zit dat toch met dat toeval?

Wij leven in een dynamische wereld. Alles om ons heen beweegt. Het een wat meer dan het ander. Een steen beweegt niet zo maar toch worden we tijdens de vakantie gewaarschuwd voor het gevaar van vallende stenen. Die steen kan vallen omdat zijn bestaan als steen samenhangt met andere dingen. Met de wind die erosie veroorzaakt bijvoorbeeld, of met de regen die beweging veroorzaakt. En zo’n vallende steen kan mijn hele vakantieplanning in de war sturen.

Als stenen al bewegen en dingen in beweging zetten, hoeveel te meer dan de mensen? Als een steen de toekomst kan veranderen, dan mensen toch veel meer? En als een steen is geschapen om steen te zijn, de bloem om bloem te zijn en de vogel om te vliegen, zoals Jezus zei, is het dan niet onze bestemming om mens te zijn en met alles dat in ons is de toekomst vorm te geven? Bijvoorbeeld door het toeval aan te grijpen…..

 

God wordt niet genoemd in Ester en toch is hij niet ver. Maar hij is niet de Almachtige die met zijn sterke arm bevrijding bewerkt en het puin van de mensen opruimt. Hij is niet degene die ons een lot oplegt.

Hij is ook niet de Voorzienige die het levenspad van Ester in zijn levensboek heeft opgetekend waardoor zij niet anders kan dan gáán, want zo staat het beschreven.

Hij is wél de zuigkracht van de toekomst, de trekkracht van de hoop die moed en wijsheid geeft om eigen beslissingen te nemen, en om eigen verantwoordelijkheid te dragen. God is de verborgen kracht in onze wereld; hij is in de interactie tussen mensen; hij is in de liefde, de moed. (De stem van de Roepende, Gijs Dingemans, Kok 2000) God is in dat wat beweging oproept, in dat wat de toekomst vormgeeft. In wat ons toevalt aan mogelijkheden en kansen. Hij is de roepstem van ons bestaan. Zo alleen gaat Ester dus niet. 

meer waar en beter is de liefste mens dan een gedroomde god (Huub Oosterhuis)

Leef alsof er geen God is en laat je aanspreken door hem, door een mens, door het toeval… Ik zeg niet dat de wereld omgekeerd daardoor sneller komt. Nog steeds geldt dat we geduld moeten hebben. Het boek Ester vertelt ons ook dat we vertrouwen mogen hebben dat ons geduld een keer beloond wordt.

Dat wie zijn verhaal vertelt als een verhaal mét God, het vertrouwen mag hebben dat het goed komt.

 

Voor die droom is durf nodig. (Nieuw Liedboek 1001) Het is maar een kwijnend vlammetje en eigenlijk is het dwaasheid. Het brengt je niet over de makkelijkste wegen; je zult kreunen, vechten, waken. Jij bent water naar zee. Jij bent de druppel die langzaam de steen uitholt, de emmer laat overlopen. Geduldig en bereidwillig verwachten wij de dag dat Gods koninkrijk alles in allen zal zijn, de wereld omgekeerd. 

 

Read 434 times
Lyonne Verschoor

Latest from Lyonne Verschoor

Related items