Blog

een en een is een Featured

Written by
Rate this item
(0 votes)

overweging op zondag 6 oktober 2018 PG De Open Hof Oud-Beijerland

 

Israelzondag: Vandaag staan we stil bij onze wortels.

Wortels die wij delen met het Bijbelse volk Israel, met het joodse volk vandaag.

De Hebreeuwse Bijbel is ons gemeenschappelijk erfgoed.

De God die daarin ter sprake komt is onze God, de Ene. Er is geen ander.

Joden en christenen blijven elkaars pad voortdurend kruisen, juist omdat

de oorsprong van de weg één is. We drinken uit dezelfde Bron.

 

Jezus is in zijn tijd een Joodse leraar. Hij onderwijst zijn volgelingen; hij leert hen Tora. Dat gaat vragenderwijs en vanuit de discussie met elkaar. We lezen dat Farizeeën bij hem komen met een vraag over de vraag of een man zijn vrouw mag wegsturen. Het is een testvraag. Jezus kan het eigenlijk niet goed doen.

 

Als Jezus zegt dat een man zijn vrouw niet mag wegsturen, krijgt hij de mannen tegen die dan geen sanctiemiddel meer hebben om hun vrouwen onder de duim te houden. Bovendien wijkt hij dan af van de regels in de Wet en krijgt hij ook de Farizeeën tegen.

Als Jezus zegt dat een man zijn vrouw mag wegsturen, krijgt hij de vrouwen tegen. En hij loopt de kans verstrikt te raken in de discussie wanneer er dan wel voldoende aanleiding is om een vrouw weg te sturen.

In die tijd waren er twee leraren die de toon aangaven. Rabbi Hillel en rabbi Sjamai. Rabbi Hillel vond dat je een vrouw om allerlei redenen weg kon sturen. Het laten aanbranden van de aardappels was al voldoende reden. Rabbi Sjammai vond dat je een vrouw alleen mocht wegsturen als er sprake was van overspel.

 

Jezus laat zich niet verleiden tot een juridische discussie.

Hij wijst naar de Tora. Naar het begin.

 

uit de Bijbel: Genesis 1: 26-31, Gen. 2: 21-25 en Marcus 10: 1-9   

 

mag het wel of mag het niet?

De Farizeeën willen Jezus op de proef stellen met hun vraag of een man zijn vrouw mag verstoten. Jezus vraagt hen wat het voorschrift van Mozes is; weten zij wat geboden is? Daarop geven de Farizeeën geen rechtstreeks antwoord. Zij reageren niet met wat er geboden is maar wat er is toegestaan. Zij gaan niet uit van het hoogst haalbare, de wet, maar van de mazen in de wet. Mazen die de verkeerde mensen, in dit geval de mannen, in bescherming nemen.

Het eigenlijke gebod, zegt Jezus, staat in Genesis. In het boek van het begin. Het eigenlijk gebod is een grondbeginsel, grondwet, basis om te leven. 

 

een en een is een

Het eerste basisprincipe, zegt Jezus, is ‘al bij het begin van de schepping heeft God de mens mannelijk en vrouwelijk gemaakt.’ God schiep mensen zó dat zij elkaar aanvullen. (Voor de fijnproevers: het Hebreeuwse ‘mannelijk’  - zachar – is afkomstig van het werkwoord dat prikken betekent. En het Hebreeuwse ‘vrouwelijk’ betekent letterlijk uitgehold; als het holletje waarin een kind kan groeien.)

God schiep mensen in verscheidenheid; zij onderscheiden zich van elkaar. Meer nog dan toen weten we hoe veelkleurig die verscheidenheid kan zijn.

 

In dat onderscheiden zijn van elkaar, in de verscheidenheid, ligt een opdracht. Want God heeft de mensen vanaf het begin op elkaar aangewezen. Om van een-zaamheid twee-zaamheid te maken. Om te leven in verbondenheid. Het is de schepping gelegd dat een mens niet voor zichzelf leeft, maar altijd met en voor anderen. Want zo wórd je mens, in relatie met anderen. Met mensen die jou tot hulp zijn, of een kritisch tegenover.  

 

Vanaf het begin is het de bedoeling dat twee tot eenheid komen. Hemel en aarde, God en mens, de man en zijn vrouw, de mens en zijn broeder / medemens, Israël en de volken. Zonder hun eigenheid te verliezen zijn ze op elkaar aangewezen, met alle uitdagingen erbij. Die dualiteit vinden we ook bij personen: Jacob en Ezau, Maria en Marta, de gemeente van Christus en de Joden. De Bijbel vertelt dat dat flink kan knallen; dat het hopeloos mis kan gaan. Tussen tegenpolen kunnen de vonken ervan af springen. Maar het is een blijvende opdracht om ons tot elkaar te blijven verhouden. En om vreugde te vinden in die verscheidenheid en de verbondenheid.

 

 

 

‘Wat God heeft verbonden, dat mag je niet scheiden.’ Dat overstijgt de vraag of mensen wel of niet van elkaar mogen scheiden. Dat gaat over de verbondenheid met je medemens waar je nooit onderuit kunt. Dat gaat over de vraag of wij elkaar weten vast te houden, ook als dat moeilijk is. Soms is het nodig om te scheiden, juist om elkaar te kunnen blijven vasthouden; om elkaar te kunnen hoog houden als ouders en opvoeders van kinderen. Want als mensen ergens in worden samengesmeed, dan is dat in hun kinderen. Daarin ben je letterlijk en figuurlijk ‘een’. En die verbondenheid, die mag je niet scheiden.

 

‘Wat God heeft verbonden, dat mag je niet scheiden.’ Deze tekst heeft mensen ongelukkig gemaakt. Omdat zij werden veroordeeld door hun omgeving. Omdat zij zichzelf en de ander oplegden te blijven in een ongelukkige relatie, waardoor de pijn en schade alleen maar groter werden. Daar is hij zeker niet voor bedoeld.

Naar de Farizeeën toe zegt Jezus: zoek niet de grenzen op van jouw macht als man over de vrouw maar zoek het beginsel in de onderlinge band en eenheid. Het is een pastoraal antwoord op een juridische vraag. Denk niet dat je zo met elkaar kunt omgaan; je vrouw wegsturen, denk niet dat je dat zomaar kunt doen….

 

niets kan ons scheiden

De schepping leert ons: een en een is een. In het samengaan van een man en een vrouw, in de relatie tussen mensen die van elkaar houden, komt dat op z’n mooist tot uitdrukking. Dat is een mini-samenleving waarvan iets mag uitgaan naar de grote samenleving. De harmonie, de vrede en vreugde van mensen die met elkaar verbonden zijn, houdt de wereld in het groot een hoopvolle spiegel voor. Mag het zo zijn! Wij hebben een prachtig huwelijk tot voorbeeld; dat van God en zijn volk. Het knalde soms maar ze zijn nog steeds bij elkaar. God heeft zich van harte getrouwd aan de mensen. En aan Jezus kunnen we aflezen dat hij de mens niet zal loslaten. Wij blijven zijn geliefde. Wij mogen erop vertrouwen dat niets ons kan scheiden van de liefde van God; de dood niet en het leven niet, engelen niet, machten en krachten niet, het heden en de toekomst niet, hoogtepunten en dieptepunten niet. Niets zal ons kunnen scheiden van de liefde van God, ons gegeven in Jezus. 

Read 97 times Last modified on zondag, 07 oktober 2018 12:08
More in this category: « Alles is mogelijk Hebben en zijn »