Blog

Vrede en onvrede Featured

Written by
Rate this item
(0 votes)

75 jaar vrijheid en vrede    PG De Open Hof ~ Oud-Beijerland        3 mei 2020

vieren in Coronatijd

 

gebed

God van vrede,

voor we kunnen vieren dat we in vrijheid leven

laten we de stilte spreken.

De stilte van gedenken

wie geleden hebben

wie weggevoerd zijn

wie omgekomen zijn.

De stilte van de herinneringen

die mensen kwellen

en achtervolgen tot in volgende generaties.

De stilte van de sprakeloosheid

over de wreedheid en moordzucht

die in mensen zit. 

De stilte van de bewondering

om de ongelofelijke moed

van gewone mensen

die in verzet kwamen

die hun leven opofferden voor de vrijheid van anderen.

 

God van vrede,

voor we kunnen vieren dat wij in vrede leven

laten we de stilte spreken.

De stilte van het gedenken

van alle brandplekken op de wereld

waar mensen snakken naar vrede.

De stilte van het medelijden

met de kinderen van nu

die opgroeien met onrust en strijd.

De stilte van de verbijstering

dat we niet genoeg hebben geleerd van de geschiedenis

en dat racisme, jodenhaat, fanatisme

nog steeds kunnen groeien.

 

God van vrede,

voor het feest begint

laten we de stilte spreken

en dragen wij aan U op

de mannen en vrouwen

die zich waar dan ook op deze wereld

inzetten voor vredemissies;

al die mensen die vechten voor de rechten en de vrijheid van een ander

Ontferm U over ons.

Geef ons uw vrede. Amen.

Gemeenteleden lazen voor uit de Bijbel

over gedenken: Deuteronomium 8: 2, 7, 10-11

over vrede: Matteus 5: 7-9

over vrijheid: Galaten 5: 13-14.

 

De vrijheid is voor de mensen

wat lucht voor de vogels is

en vrijheid is voor de mensen

wat water is voor een vis.

En vrijheid bestaat in woorden

die brood geworden zijn,

stemmen die zijn gebroken,

en bloed dat is vergoten,

de vrijheid smaakt naar pijn.

 

vrede

We vieren 75 jaar vrijheid, 75 jaar vrede.

Géén oorlog, geen vijand, geen onderdrukking.

Een toestand van rust.

Daar zijn we dankbaar voor want het is een bevochten vrede.

Maar de vraag is: is dít het dan? Is vrede de afwezigheid van oorlog.

 

In de Bijbel spreekt Jezus over vrede.

Hij prijst de mensen gelukkig die vrede nastreven.

Voor hij afscheid neemt van zijn leerlingen zegt hij:

ik geef jullie mijn vrede. En als hij na de opstanding aan hen verschijnt zegt hij:

Vrede zij met jullie!

Maar hij heeft het níet over het verjagen van de vijand, de Romeinen.

Hij heeft het níet over een toestand van rust.

 

Jezus doelt niet op het gedroomde einde van oorlog en bezetting voor zijn volk. Laat staan voor de wereld.

Volgens de evangelist Lucas heeft Jezus zelfs gezegd:

 

Denken jullie dat ik gekomen ben om vrede te brengen op aarde? Geenszins, zeg ik jullie, ik kom verdeeldheid brengen. (Lucas 12:51)

Jezus bracht geen toestand van rust, geen afwezigheid van oorlog. Hij bracht onrust.

Hij bracht verzet en een scheiding van geesten

tussen hen die alles wilden laten zoals het was

en hen die geloofden in een menselijke wereld, Gods koninkrijk.

 

.. heeft ons voorgelezen uit de Bijbel.

Jezus prijst die mensen gelukkig die goed zijn voor anderen,

mensen die eerlijk zijn

en die vrede willen sluiten. (Mt 5: 8-10 BGT)

In mijn woorden zou ik er aan toe willen voegen:

Het echte geluk is voor mensen die er géén vrede mee hebben

dat de ene mens het beter heeft dan de ander.

 

onvrede

Als wij elkaar in de kerk vrede toewensen op zondag, wat wensen wij elkaar dan toe?

Als we bij het delen van brood en wijn zeggen: De vrede van Christus! wat geven we elkaar dan te verstaan?

Jezus geeft zijn leerlingen zijn vrede mee om hen te bemoedigen. Ze hoeven niet bang te zijn of zich ongerust te maken.

Hij wenst hen toe dat zij zich staande zullen houden in de wereld waarin ze leven.

Die zekerheid denken we doorgaans vooral uit andere dingen te halen en we omringen ons met zekerheden en bezit. Die, als het erop aankomt, weinig échte zekerheid bieden. Zaken die ons, als we ze moeten missen, zelfs on-te-vreden maken.

Dat zien we door deze crisistijd weer scherp in.

In de vrede van Christus zit rust en moed.

Rust om te aanvaarden dat jij bent zoals je bent

en dat de dingen zijn zoals ze zijn.

Moed om die dingen te veranderen die in je macht liggen.

 

Die vrede van Christus lijkt de voorwaarde te zijn om in vrede te leven

met onszelf en de omstandigheden

met onze gezinsleden

met de mensen om ons heen.

 

Ver bij de ontevredenheid vandaan.

Weg van de frustratie over wie we zouden willen zij

of wat we zouden willen hebben.

Weg van het geen vrede kunnen hebben met wat ons overkomt.

Wie die vrede ervaren kan, wie accepteert dat hij is zoals hij is, kan ook vrede hebben met de ander.

Er hoeft geen angst te zijn. Geen ongerustheid. Geen jaloezie. De vrede van Christus belooft ons niet de afwezigheid van oorlog en is ook geen toestand van rust. De vrede van Christus is zo jezelf kunnen zijn dat je het die ander ook gunt. Die vrede zet ons in de vrijheid.

Straks gaan we een nieuwe week in met Gods zegen.

We ontvangen: vrede.

Geen toestand van rust. Geen achterover leunen omdat we klaar zijn.

Maar:

 

Moge God ons zegenen met onrust

bij gemakkelijke antwoorden,

halve waarheden, en oppervlakkige relaties

zodat er diepgang vanuit ons hart moge leven.

Moge God ons zegenen met boosheid

over onrechtvaardigheid,

onderdrukking, en uitbuiting van mensen

zodat we werken voor rechtvaardigheid,

vrijheid, en vrede.

Moge God ons zegenen met tranen

die we plengen voor hen die lijden

door pijn, verwerping, honger, en oorlog

zodat we onze handen zullen uitstrekken tot troost.

En moge God ons zegenen met zoveel

dwaasheid dat we geloven

een verschil te maken in de wereld.

Zodat we kunnen doen waarvan anderen zeggen

dat het onmogelijk is.

Read 248 times
More in this category: « Ik ga vissen Torenhoog »