Blog

Saulus en Ananias Featured

Written by
Rate this item
(0 votes)

overweging op zondag 29 september 2019      PG De Open Hof – Oud-Beijerland

uit de Bijbel: Handelingen 9: 1-19

 

Image © Providence Collection Goodsalt.com

 

stil gezet

Saulus wordt hardhandig stilgezet op zijn weg van geweld en terreur. Hij valt op de grond, hij wordt blind en eet drie dagen en nachten niet. Je zou kunnen zeggen: hij is zo goed als dood. Hij die overtuigd was van zijn gelijk en zijn recht, is afhankelijk geworden van de mensen om hem heen, en van God. Drie dagen. Want in de Bijbel wordt het op de derde altijd spannend. Loopt dit dood of gaat het verder?

 

Ben jij ooit zo hardhandig stilgezet? Zo heen en weer geschud in wat jij voor waar hield? Ben jij ooit teruggefloten, geroepen tot iets anders? Heb je ooit moeten erkennen dat je het helemaal fout had?

 

Waarom gebeurt dit toch met Saulus?

Het is God die antwoord geeft op die vraag als hij Ananias naar hem toestuurt.

Ananias, ‘ga, want hij is het instrument dat ik gekozen heb om mijn naam uit te dragen onder alle volken en heersers en onder al de Israëlieten.’ God heeft Saulus nodig. Als een instrument in zijn hand. Als de mond die over Jezus vertelt; als de voeten die over de Weg gaan die Jezus ging.

 

Ik sprak een man die lang op reis was geweest. Hij zou enkele missieprojecten bezoeken en ondersteunen vanuit zijn kerk. En daarna zou hij nog enkele weken vakantie vieren. Maar die vakantie viel in het water. Hij werd ziek, kreeg malaria in een heftige vorm. Ik vroeg hem of dat geen tegenvaller was, geen vakantie, na je ze te hebben ingezet. Maar hij zei: ik heb me afgevraagd wat God van me wilde en of hij mij daar soms nog nodig had.

Ik vond het mooi en vroeg me af of ik dat ook zo zou kunnen; om het moment dat je wordt stilgezet te gebruiken voor reflectie. En om vragen toe te laten als: ben ik op de goede weg? Laat ik me nog voldoende corrigeren of zit ik vast in mijn gelijk, in mijn recht? Ben ik nog wel afgestemd op wat God van me vraagt of speel ik vooral mijn eigen wijs?

 

instrument

Saulus is niet de enige die geroepen wordt in dit verhaal. Ook Ananias. Zijn eerste reactie op Gods roepen is: ‘ik luister’. Zonder voorbehoud. Maar daar krijgt hij het nog wel moeilijk mee als hij hoort waar God hem voor gebruiken wil. Want Ananias heeft al veel gehoord over Saulus. Hij staat niet te springen om naar de man te gaan die mensen in de boeien slaat en meesleurt naar Jeruzalem. Weet God dat wel zeker?

Ja, God weet het zeker. In Ananias zal Saulus kennis maken met de goedheid en de genade van God. Want dat betekent de naam Ananias, ‘God is genadig’.

 

Soms zitten we er niet op te wachten om ons ergens in te laten betrekken. Om ons te laten inschakelen. Voor je het weet zit je er aan vast.. hoeveel tijd zal dat kosten? Voor je het weet komen er nog meer mensen die een beroep op je doen. En mensen waarvan je weét dat ze verkeerd bezig zijn, dat ze op het verkeerde pad zitten, daar zitten we helemaal niet op te wachten.

Laten we ons dan goed realiseren dat het in zulke ontmoetingen gaat over de genade. Dat wij, als wij ons laten sturen, de goedheid van God gezicht geven.

Soms overkomt het je. Dan bén je ineens betrokken bij een buurman die alleen is, bij een zorgvrager, een noodgeval. Het moment dat je geroepen werd is je ontgaan, maar je zit er ineens midden in. Ongevraagd blijk je een instrument te zijn in Gods hand. Ook dan is het goed tegen ons zelf te zeggen dat wij dat genadige aangezicht van God zijn en dat dan van grote invloed kan zijn.

 

Ananias legt Saulus de handen op en hij noemt hem broeder.

Hij had hem evengoed van alles kunnen verwijten, hem kunnen beschuldigen. Maar dat doet hij allemaal niet. Hij zegent hem. Als een daad van verzoening.

Het is door de aanraking van Ananias, door diens zegen, dat bij Saulus de schellen van de ogen vallen. Hij ziet de dingen nu heel anders en zal in het vervolg niemand meer gevangen nemen omwille van Jezus maar juist het evangelie van Jezus overal gaan vertellen.

 

omkeer

Juist door zijn bescheiden rol en de manier waarop hij zich laat sturen, komt Ananias dichterbij bij mij dan Saulus. Als de apostel Paulus zal hij grootse avonturen beleven en voor het evangelie tot het uiterste gaan. Hij is een mens van pieken en dalen.

Ananias lijkt meer op mij, op ons, gewone mensen. Op de achtergrond doet hij wat God van hem vraagt. Af en toe zouden we eens moeten bidden wat God van ons wil, waar hij ons nodig heeft. Of we zouden onszelf kunnen afvragen: naar wie moet ik met andere ogen leren kijken? Wat kan ik in Gods naam betekenen voor degene die mijn vertrouwen heeft beschaamd of voor degene die zo heel anders leeft dan ik.

Of misschien moet het zo zijn dat we anders leren kijken naar wat we doen. En of we dat zó doen dat het ook tot Gods eer is. Laten we niet vergeten dat God ons nodig heeft. Als instrument in zijn hand. Als een werktuig dat bouwt aan zijn nieuwe wereld.

Read 182 times